On May 1, 4:51 am, Marcin Debowski <a...@I...ml1.net> wrote:

> >> > On Apr 30, 12:54 am, Marcin Debowski <a...@I...ml1.net> wrote:
> >> > Ale my nie dyskutujemy na temat tego, czy indywidualność może być
> >> > jedyną cechą, tylko na temat tego, czy indywidualność czyni twórczy
> >> > charakter zbędnym. Napisałem, że indywidualność + działalność są
> >> Zadałeś pytanie. Ja odpowiedziałem dlaczego nie.
> > Tak, ale Twoja odpowiedź mnie nie przekonuje, bo - jak pisałem - w
> > Twoim przykładzie wymóg twórczości nadal jest zbędny.
> Może się mylę ale wydaje mi się, że włożyłeś sporo wysiłku aby wykazać że
> takie coś jak ślad po spychaczu nie może być utworem PA. To jest dokładnie
> to co próbowałem sam tym przykładem zobrazować.

Litości, przecież pisałem to już w ostatniej odpowiedzi:
Próbuję Ci pokazać, że ślad po spychaczu nie jest indywidualny,
a więc Twój przykład sytuacji, w której przydatny jest wymóg
działalności twórczej,
jest nietrafiony.

> >> > zostawiony przez spychacz miałby być indywidualny?
> >> W dowolny. To narzędzie, można nim kierować. Się uczepiłeś :)
> > "W dowolny" to nie jest żadna odpowiedź. Indywidualne jest coś, co
> > odróżnia się od powszechności. Odróżnia się nie pod dowolnym względem,
> > gdyż w tym rozumieniu każdy przedmiot jest indywidualny, lecz w sposób
> > istotny. Jest możliwe, by kierowca kierował spychaczem tak, żeby
> > uzyskać indywidualny efekt, lecz to w tym przykładzie nie występuje.
> To jest MZ główne kwestia postrzegania w tym często subiektywnego.

Tzn. co jest kwestią postrzegania? Odróżnianie się od powszechności?
Nie bardzo, to raczej do wykazania statystycznie.

> >> A jakby to była rzezba z piasku to nie mogła by być utworem? A z lodu?
> >> Ustalona MZ = posiadająca materialną formę niezmienną w kontekscie w
> >> jakim utwór funkcjonuje.
> > Ustalony to taki, z którym przynajmniej potencjalnie można się
> > zapoznać. SN (27 IV 1973): "ustalenie to przybranie przez utwór
> > jakiejkolwiek postaci, chociażby nietrwałej, jednakże na tyle
> > stabilnej, by cechy i treść utworu mogły wywierać efekt artystyczny".
> Nie widzę prawdę mówiąc zakresowej różnicy pomiędzy tą definicją a moją.

Wg SN (i doktryny) forma nie musi być niezmienna. Nie musi też być
osadzona w nośniku materialnym. Mylisz, jak mi się wydaje, ustalenie z
utrwaleniem.

> > Otóż postać przypadkowych smug na piasku nie jest na tyle stabilna,
> > gdyż nawyki percepcyjne i zwyczaje powodują, że staje się ona raczej
> Nawyki percepcyjne nie mogą MZ stanowić w takiej ocenie jakiegokolwiek
> kryterium bo 99% populacji nie jest w ogóle wrażliwa percepcyjnie na coś
> co te 1% uważa poniekąd słusznie za dzieło sztuki. Innymi słowy, przy
> takim kryterium eliminuje się najwartościowsze z utworów.

Nie rozumiem, w jaki sposób miałoby do tego dochodzić. Nawyk jest
taki, że coś odpowiednio osadzonego instytucjonalnie uważa się za
sztukę, nie osadzonego - nie uważa się.

> >> > Nie, ja optuję za konsekwentnym stosowaniem obecnej definicji.
> >> > Twierdzę tylko, że sądy interpretują ją zbyt szeroko.
> >> To nie ma znaczenia bo na to samo wychodzi. Podaj w takim razie obiektywne
> >> kryteria które powinny być stosowane.
> > Kryteria są w art. 1 ustawy. A że nie są obiektywne, to inna bajka i
> > tego bym się nie czepiał.
> Sądy orzekają podług tych kryteriów o co zdaje się masz pretensje.

Moim zdaniem sądy interpretują je zbyt szeroko, albo zgoła lekceważą.