Robert Tomasik <r...@g...pl> napisał(a):

> Jest rozporządzenie, które to określa. Przykładowo "ü" zapisuje się jako
> "u:". Tylko nie wiem, gdzie go szukać, a nie mam w domu LEX-a. Pewnie
> gdzieś w gałęzi o dowodach osobistych będzie.

Sprawa nie jest niestety do załatwienia rozporządzeniem. Każda będzie zapewne
oceniana jednostkowo, zarówno w świetle umów międzynarodowych (konwencje
Międzynarodowej Komisji Stanu Cywilnego, umowy bilateralne, traktaty
europejskie), jak i aktów prawa polskiego. Rada Języka Polskiego nie ma nic
przeciwko niepolskim znakom diakrytycznym, nawet jeśli pisownia nazwiska jest
nieustalona i bywa zapisywane bez takiego znaku (można przejrzeć opinie na
stronie RJP).

Do tego dochodzi polityka - rząd polski walczy (udaje, że walczy) o polską
pisownię imion i nazwisk na Litwie oraz pozbycie się obligatoryjnej końcówki
żeńskiej w nazwisku więc nie może odmawiać tego samego jakiejkolwiek
mniejszości w Polsce.

Cały czas poruszamy się w zakresie "znaków diakrytycznych, ligatur lub innych
modyfikacji graficznych nanoszonych na litery alfabetu łacińskiego,
stosowanych w innych językach" (pojęcie z opinii rzecznika generalnego w
sprawie Runevič-Vardyn i Wardyn, C-391/09), nie w znakach z innych alfabetów.

GK

--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/