Rządowy projekt ustawy o prawach konsumenta
Rządowy projekt ustawy o prawach konsumenta
projekt mający na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej
- Kadencja sejmu: 7
- Nr druku: 2076
- Data wpłynięcia: 2014-01-17
- Uchwalenie: Projekt uchwalony
- tytuł: Ustawa o prawach konsumenta
- data uchwalenia: 2014-05-30
- adres publikacyjny: Dz.U. poz. 827
2076
– 20 –
3. Przepisów art. 39 ust. 1 pkt 1–4, 12–15, 17 i 19 nie stosuje się do usług płatniczych
w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. Nr 199,
poz. 1175, z późn. zm.)).
Rozdział VI
Przepisy zmieniające i przejściowe
Art. 44. W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93,
z późn. zm.)) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 22¹ otrzymuje brzmienie:
„Art. 22¹. § 1. Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą
z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej z jej działalnością gospodarczą lub
zawodową.
§ 2. Przepisy o ochronie konsumentów stosuje się również do osoby fizycznej,
która dokonując czynności związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą lub
zawodową, działa także w celu niezwiązanym z tą działalnością i cel ten przeważa.”;
2)
w księdze trzeciej tytule III przed art. 384 dodaje się art. 383¹ w brzmieniu:
„Art. 383¹. Przedsiębiorca nie może żądać od konsumenta opłaty za skorzystanie
z określonego sposobu zapłaty przewyższającej poniesione przez siebie koszty
w związku z tym sposobem zapłaty.”;
3)
po art. 454 dodaje się art. 454¹ w brzmieniu:
„Art. 454¹. Jeżeli przedsiębiorca jest obowiązany przesłać rzecz konsumentowi do
oznaczonego miejsca, miejsce to uważa się za miejsce spełnienia świadczenia.
Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne.”;
7) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 855
i 1165 oraz z 2013 r. poz. 1036.
8) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19,
poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r.
Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r.
Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388
i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149,
poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106,
poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857,
Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145,
poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64,
poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172,
poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r.
Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287,
z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r. Nr 42,
poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075, z 2010 r. Nr 40, poz. 222 i Nr 155, poz. 1037, z 2011 r. Nr 80,
poz. 432, Nr 85, poz. 458 i Nr 230, poz. 1370 oraz z 2013 r. poz. 1289, 1428 i 1439.
– 21 –
4)
po art. 492 dodaje się art. 492¹ w brzmieniu:
„Art. 492¹. Jeżeli strona obowiązana do spełnienia świadczenia oświadczy, że
świadczenia tego nie spełni, druga strona może odstąpić od umowy bez wyznaczenia
terminu dodatkowego, także przed nadejściem oznaczonego terminu spełnienia
świadczenia.”;
5)
art. 494 otrzymuje brzmienie:
„Art. 494. § 1. Strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest
zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona
obowiązana jest to przyjąć. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać nie tylko
zwrotu tego, co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia szkody
wynikłej z niewykonania zobowiązania.
§ 2. Zwrot świadczenia na rzecz konsumenta powinien nastąpić niezwłocznie.”;
6)
uchyla się art. 535¹;
7)
po art. 543 dodaje się art. 543¹ w brzmieniu:
„Art. 543¹. § 1. Jeżeli kupującym jest konsument, sprzedawca obowiązany jest
niezwłocznie wydać rzecz kupującemu, nie później niż trzydzieści dni od dnia zawarcia
umowy, chyba że umowa stanowi inaczej.
§ 2. W razie opóźnienia sprzedawcy kupujący może wyznaczyć dodatkowy termin
do wydania rzeczy, a po jego bezskutecznym upływie może od umowy odstąpić.
Przepisy art. 492, art. 492¹ i art. 494 stosuje się.”;
8)
art. 546 otrzymuje brzmienie:
„Art. 546. § 1. Sprzedawca obowiązany jest przed zawarciem umowy udzielić
kupującemu potrzebnych wyjaśnień o stosunkach prawnych i faktycznych dotyczących
rzeczy sprzedanej.
§ 2. Sprzedawca obowiązany jest wydać posiadane przez siebie dokumenty, które
dotyczą rzeczy. Jeżeli treść takiego dokumentu dotyczy także innych rzeczy, sprzedawca
obowiązany jest wydać uwierzytelniony wyciąg z dokumentu. Ponadto, jeżeli jest to
potrzebne do należytego korzystania z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem, sprzedawca
obowiązany jest załączyć instrukcję i udzielić wyjaśnień dotyczących sposobu
korzystania z rzeczy.”;
9)
po art. 546 dodaje się art. 546¹ w brzmieniu:
„Art. 546¹. § 1. Jeżeli kupującym jest konsument, sprzedawca jest obowiązany
udzielić mu przed zawarciem umowy jasnych, zrozumiałych i niewprowadzających
– 22 –
w błąd informacji w języku polskim, wystarczających do prawidłowego i pełnego
korzystania z rzeczy sprzedanej. W szczególności należy podać: rodzaj rzeczy,
określenie jej producenta lub importera i kraj pochodzenia, znak bezpieczeństwa i znak
zgodności wymagane przez odrębne przepisy, informacje o dopuszczeniu do obrotu
w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, stosownie do rodzaju rzeczy, określenie jego
energochłonności, a także inne dane wskazane w odrębnych przepisach.
§ 2. Jeżeli rzecz jest sprzedawana w opakowaniu jednostkowym lub w zestawie,
informacje, o których mowa w § 1, powinny znajdować się na rzeczy sprzedanej lub być
z nią trwale połączone. W pozostałych przypadkach sprzedawca jest obowiązany
umieścić w miejscu sprzedaży informację, która może być ograniczona do rodzaju
rzeczy, jej głównej cechy użytkowej oraz wskazania producenta lub importera i kraju
pochodzenia rzeczy.
§ 3. Sprzedawca jest obowiązany zapewnić w miejscu sprzedaży odpowiednie
warunki techniczno-organizacyjne umożliwiające dokonanie wyboru rzeczy sprzedanej
i sprawdzenie jej jakości, kompletności oraz funkcjonowania głównych mechanizmów
i podstawowych podzespołów.
§ 4. Na żądanie kupującego sprzedawca jest obowiązany wyjaśnić znaczenie
poszczególnych postanowień umowy.
§ 5. Sprzedawca jest obowiązany wydać kupującemu wraz z rzeczą sprzedaną
wszystkie elementy jej wyposażenia oraz sporządzone w języku polskim instrukcje
obsługi, konserwacji i inne dokumenty wymagane przez odrębne przepisy.”;
10) art. 548 otrzymuje brzmienie:
„Art. 548. § 1. Z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego
korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub
uszkodzenia rzeczy (przejście niebezpieczeństwa).
§ 2. Jeżeli strony zastrzegły inną chwilę przejścia korzyści i ciężarów, poczytuje
się w razie wątpliwości, że niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia
rzeczy przechodzi na kupującego z tą samą chwilą.
§ 3. Jeżeli rzecz sprzedana ma zostać przesłana przez sprzedawcę kupującemu
będącemu konsumentem, niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia
rzeczy przechodzi na kupującego z chwilą jej wydania kupującemu. Za wydanie rzeczy
uważa się jej powierzenie przez sprzedawcę przewoźnikowi, jeżeli sprzedawca nie miał
– 23 –
wpływu na wybór przewoźnika przez kupującego. Postanowienia mniej korzystne dla
kupującego są nieważne.”;
11) art. 555 otrzymuje brzmienie:
„Art. 555. Przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży
energii, praw, wody oraz do umów o dostarczanie treści cyfrowych.”;
12) art. 556 otrzymuje brzmienie:
„Art. 556. Sprzedawca jest odpowiedzialny z tytułu rękojmi, jeżeli rzecz sprzedana
ma wadę fizyczną lub prawną.”;
13) po art. 556 dodaje się art. 556¹–5563 w brzmieniu:
„Art. 556¹. § 1. Wada fizyczna polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową.
W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:
1)
nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel
w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub z przeznaczenia;
2)
nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
przedstawiając próbkę lub wzór;
3)
nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu
umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia;
4)
została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
§ 2. Jeżeli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy
traktuje się publiczne zapewnienia producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która
wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby,
która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub
innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent.
§ 3. Rzecz sprzedana ma wadę także w razie nieprawidłowego jej zamontowania
i uruchomienia, jeżeli czynności te zostały wykonane przez sprzedawcę lub osobę
trzecią, za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność, albo przez kupującego, który
postąpił według instrukcji otrzymanej od sprzedawcy.
Art. 5562. Jeżeli kupującym jest konsument, a wada została stwierdzona przed
upływem roku od wydania rzeczy sprzedanej, domniemywa się, że wada lub jej
przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego.
Art. 5563. Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz
sprzedana stanowi własność osoby trzeciej albo jeżeli jest obciążona prawem osoby
trzeciej; a także jeżeli ograniczenie w korzystaniu lub rozporządzaniu rzeczą wynika
– 24 –
z decyzji lub orzeczenia właściwego organu. W razie sprzedaży prawa sprzedawca jest
odpowiedzialny także za istnienie prawa (wada prawna).”;
14) art. 557–561 otrzymują brzmienie:
„Art. 557. § 1. Sprzedawca jest zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi,
jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy.
§ 2. Gdy przedmiotem sprzedaży są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku albo
rzeczy mające powstać w przyszłości, sprzedawca jest zwolniony od odpowiedzialności
z tytułu rękojmi, jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili wydania rzeczy. Przepisu
tego nie stosuje się, gdy kupującym jest konsument.
§ 3. Sprzedawca nie jest odpowiedzialny względem kupującego będącego
konsumentem za to, że rzecz sprzedana nie ma właściwości wynikających z publicznych
zapewnień, o których mowa w art. 556¹ § 2, jeżeli zapewnień tych nie znał ani,
oceniając rozsądnie, nie mógł znać albo nie mogły one mieć wpływu na decyzję
kupującego o zawarciu umowy sprzedaży, albo gdy ich treść została sprostowana przed
zawarciem umowy sprzedaży.
Art. 558. § 1. Strony mogą odpowiedzialność z tytułu rękojmi rozszerzyć,
ograniczyć lub wyłączyć. Jeżeli kupującym jest konsument, ograniczenie lub wyłączenie
odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest dopuszczalne tylko w wypadkach określonych
w przepisach szczególnych.
§ 2. Wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest
bezskuteczne, jeżeli sprzedawca zataił podstępnie wadę przed kupującym.
Art. 559. Sprzedawca jest odpowiedzialny z tytułu rękojmi za wady fizyczne, które
istniały w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego lub wynikły z przyczyny
tkwiącej w rzeczy sprzedanej w tej samej chwili.
Art. 560. § 1. Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać obniżenia
ceny albo od umowy odstąpić, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych
niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę
usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub
naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi
wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady.
§ 2. Jeżeli kupującym jest konsument, może zamiast zaproponowanego przez
sprzedawcę usunięcia wady żądać wymiany rzeczy na wolną od wad albo zamiast
wymiany rzeczy żądać usunięcia wady, chyba że doprowadzenie rzeczy do zgodności
3. Przepisów art. 39 ust. 1 pkt 1–4, 12–15, 17 i 19 nie stosuje się do usług płatniczych
w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. Nr 199,
poz. 1175, z późn. zm.)).
Rozdział VI
Przepisy zmieniające i przejściowe
Art. 44. W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93,
z późn. zm.)) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 22¹ otrzymuje brzmienie:
„Art. 22¹. § 1. Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą
z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej z jej działalnością gospodarczą lub
zawodową.
§ 2. Przepisy o ochronie konsumentów stosuje się również do osoby fizycznej,
która dokonując czynności związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą lub
zawodową, działa także w celu niezwiązanym z tą działalnością i cel ten przeważa.”;
2)
w księdze trzeciej tytule III przed art. 384 dodaje się art. 383¹ w brzmieniu:
„Art. 383¹. Przedsiębiorca nie może żądać od konsumenta opłaty za skorzystanie
z określonego sposobu zapłaty przewyższającej poniesione przez siebie koszty
w związku z tym sposobem zapłaty.”;
3)
po art. 454 dodaje się art. 454¹ w brzmieniu:
„Art. 454¹. Jeżeli przedsiębiorca jest obowiązany przesłać rzecz konsumentowi do
oznaczonego miejsca, miejsce to uważa się za miejsce spełnienia świadczenia.
Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne.”;
7) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 855
i 1165 oraz z 2013 r. poz. 1036.
8) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19,
poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r.
Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r.
Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388
i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149,
poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106,
poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857,
Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145,
poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64,
poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172,
poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r.
Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287,
z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r. Nr 42,
poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075, z 2010 r. Nr 40, poz. 222 i Nr 155, poz. 1037, z 2011 r. Nr 80,
poz. 432, Nr 85, poz. 458 i Nr 230, poz. 1370 oraz z 2013 r. poz. 1289, 1428 i 1439.
– 21 –
4)
po art. 492 dodaje się art. 492¹ w brzmieniu:
„Art. 492¹. Jeżeli strona obowiązana do spełnienia świadczenia oświadczy, że
świadczenia tego nie spełni, druga strona może odstąpić od umowy bez wyznaczenia
terminu dodatkowego, także przed nadejściem oznaczonego terminu spełnienia
świadczenia.”;
5)
art. 494 otrzymuje brzmienie:
„Art. 494. § 1. Strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest
zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona
obowiązana jest to przyjąć. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać nie tylko
zwrotu tego, co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia szkody
wynikłej z niewykonania zobowiązania.
§ 2. Zwrot świadczenia na rzecz konsumenta powinien nastąpić niezwłocznie.”;
6)
uchyla się art. 535¹;
7)
po art. 543 dodaje się art. 543¹ w brzmieniu:
„Art. 543¹. § 1. Jeżeli kupującym jest konsument, sprzedawca obowiązany jest
niezwłocznie wydać rzecz kupującemu, nie później niż trzydzieści dni od dnia zawarcia
umowy, chyba że umowa stanowi inaczej.
§ 2. W razie opóźnienia sprzedawcy kupujący może wyznaczyć dodatkowy termin
do wydania rzeczy, a po jego bezskutecznym upływie może od umowy odstąpić.
Przepisy art. 492, art. 492¹ i art. 494 stosuje się.”;
8)
art. 546 otrzymuje brzmienie:
„Art. 546. § 1. Sprzedawca obowiązany jest przed zawarciem umowy udzielić
kupującemu potrzebnych wyjaśnień o stosunkach prawnych i faktycznych dotyczących
rzeczy sprzedanej.
§ 2. Sprzedawca obowiązany jest wydać posiadane przez siebie dokumenty, które
dotyczą rzeczy. Jeżeli treść takiego dokumentu dotyczy także innych rzeczy, sprzedawca
obowiązany jest wydać uwierzytelniony wyciąg z dokumentu. Ponadto, jeżeli jest to
potrzebne do należytego korzystania z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem, sprzedawca
obowiązany jest załączyć instrukcję i udzielić wyjaśnień dotyczących sposobu
korzystania z rzeczy.”;
9)
po art. 546 dodaje się art. 546¹ w brzmieniu:
„Art. 546¹. § 1. Jeżeli kupującym jest konsument, sprzedawca jest obowiązany
udzielić mu przed zawarciem umowy jasnych, zrozumiałych i niewprowadzających
– 22 –
w błąd informacji w języku polskim, wystarczających do prawidłowego i pełnego
korzystania z rzeczy sprzedanej. W szczególności należy podać: rodzaj rzeczy,
określenie jej producenta lub importera i kraj pochodzenia, znak bezpieczeństwa i znak
zgodności wymagane przez odrębne przepisy, informacje o dopuszczeniu do obrotu
w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, stosownie do rodzaju rzeczy, określenie jego
energochłonności, a także inne dane wskazane w odrębnych przepisach.
§ 2. Jeżeli rzecz jest sprzedawana w opakowaniu jednostkowym lub w zestawie,
informacje, o których mowa w § 1, powinny znajdować się na rzeczy sprzedanej lub być
z nią trwale połączone. W pozostałych przypadkach sprzedawca jest obowiązany
umieścić w miejscu sprzedaży informację, która może być ograniczona do rodzaju
rzeczy, jej głównej cechy użytkowej oraz wskazania producenta lub importera i kraju
pochodzenia rzeczy.
§ 3. Sprzedawca jest obowiązany zapewnić w miejscu sprzedaży odpowiednie
warunki techniczno-organizacyjne umożliwiające dokonanie wyboru rzeczy sprzedanej
i sprawdzenie jej jakości, kompletności oraz funkcjonowania głównych mechanizmów
i podstawowych podzespołów.
§ 4. Na żądanie kupującego sprzedawca jest obowiązany wyjaśnić znaczenie
poszczególnych postanowień umowy.
§ 5. Sprzedawca jest obowiązany wydać kupującemu wraz z rzeczą sprzedaną
wszystkie elementy jej wyposażenia oraz sporządzone w języku polskim instrukcje
obsługi, konserwacji i inne dokumenty wymagane przez odrębne przepisy.”;
10) art. 548 otrzymuje brzmienie:
„Art. 548. § 1. Z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego
korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub
uszkodzenia rzeczy (przejście niebezpieczeństwa).
§ 2. Jeżeli strony zastrzegły inną chwilę przejścia korzyści i ciężarów, poczytuje
się w razie wątpliwości, że niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia
rzeczy przechodzi na kupującego z tą samą chwilą.
§ 3. Jeżeli rzecz sprzedana ma zostać przesłana przez sprzedawcę kupującemu
będącemu konsumentem, niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia
rzeczy przechodzi na kupującego z chwilą jej wydania kupującemu. Za wydanie rzeczy
uważa się jej powierzenie przez sprzedawcę przewoźnikowi, jeżeli sprzedawca nie miał
– 23 –
wpływu na wybór przewoźnika przez kupującego. Postanowienia mniej korzystne dla
kupującego są nieważne.”;
11) art. 555 otrzymuje brzmienie:
„Art. 555. Przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży
energii, praw, wody oraz do umów o dostarczanie treści cyfrowych.”;
12) art. 556 otrzymuje brzmienie:
„Art. 556. Sprzedawca jest odpowiedzialny z tytułu rękojmi, jeżeli rzecz sprzedana
ma wadę fizyczną lub prawną.”;
13) po art. 556 dodaje się art. 556¹–5563 w brzmieniu:
„Art. 556¹. § 1. Wada fizyczna polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową.
W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:
1)
nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel
w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub z przeznaczenia;
2)
nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
przedstawiając próbkę lub wzór;
3)
nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu
umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia;
4)
została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
§ 2. Jeżeli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy
traktuje się publiczne zapewnienia producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która
wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby,
która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub
innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent.
§ 3. Rzecz sprzedana ma wadę także w razie nieprawidłowego jej zamontowania
i uruchomienia, jeżeli czynności te zostały wykonane przez sprzedawcę lub osobę
trzecią, za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność, albo przez kupującego, który
postąpił według instrukcji otrzymanej od sprzedawcy.
Art. 5562. Jeżeli kupującym jest konsument, a wada została stwierdzona przed
upływem roku od wydania rzeczy sprzedanej, domniemywa się, że wada lub jej
przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego.
Art. 5563. Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz
sprzedana stanowi własność osoby trzeciej albo jeżeli jest obciążona prawem osoby
trzeciej; a także jeżeli ograniczenie w korzystaniu lub rozporządzaniu rzeczą wynika
– 24 –
z decyzji lub orzeczenia właściwego organu. W razie sprzedaży prawa sprzedawca jest
odpowiedzialny także za istnienie prawa (wada prawna).”;
14) art. 557–561 otrzymują brzmienie:
„Art. 557. § 1. Sprzedawca jest zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi,
jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy.
§ 2. Gdy przedmiotem sprzedaży są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku albo
rzeczy mające powstać w przyszłości, sprzedawca jest zwolniony od odpowiedzialności
z tytułu rękojmi, jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili wydania rzeczy. Przepisu
tego nie stosuje się, gdy kupującym jest konsument.
§ 3. Sprzedawca nie jest odpowiedzialny względem kupującego będącego
konsumentem za to, że rzecz sprzedana nie ma właściwości wynikających z publicznych
zapewnień, o których mowa w art. 556¹ § 2, jeżeli zapewnień tych nie znał ani,
oceniając rozsądnie, nie mógł znać albo nie mogły one mieć wpływu na decyzję
kupującego o zawarciu umowy sprzedaży, albo gdy ich treść została sprostowana przed
zawarciem umowy sprzedaży.
Art. 558. § 1. Strony mogą odpowiedzialność z tytułu rękojmi rozszerzyć,
ograniczyć lub wyłączyć. Jeżeli kupującym jest konsument, ograniczenie lub wyłączenie
odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest dopuszczalne tylko w wypadkach określonych
w przepisach szczególnych.
§ 2. Wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest
bezskuteczne, jeżeli sprzedawca zataił podstępnie wadę przed kupującym.
Art. 559. Sprzedawca jest odpowiedzialny z tytułu rękojmi za wady fizyczne, które
istniały w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego lub wynikły z przyczyny
tkwiącej w rzeczy sprzedanej w tej samej chwili.
Art. 560. § 1. Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać obniżenia
ceny albo od umowy odstąpić, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych
niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę
usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub
naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi
wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady.
§ 2. Jeżeli kupującym jest konsument, może zamiast zaproponowanego przez
sprzedawcę usunięcia wady żądać wymiany rzeczy na wolną od wad albo zamiast
wymiany rzeczy żądać usunięcia wady, chyba że doprowadzenie rzeczy do zgodności
Dokumenty związane z tym projektem:
-
2076
› Pobierz plik