Rządowy projekt ustawy o podatku akcyzowym
- wprowadzenie nowej ustawy o podatku akcyzowym określającej opodatkowanie podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy;- wejście w życie niniejszej ustawy spowoduje utratę mocy poprzedniej ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r.;
projekt mający na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej
- Kadencja sejmu: 6
- Nr druku: 1083
- Data wpłynięcia: 2008-10-06
- Uchwalenie: Projekt uchwalony
- tytuł: o podatku akcyzowym
- data uchwalenia: 2008-12-06
- adres publikacyjny: Dz.U. 2009 Nr 3, poz. 11
1083-001
niewykorzystane dozwolone ubytki lub stwierdzone nadwyżki w jednej fazie nie mogą
być wykorzystane na pokrycie nadmiernych ubytków w drugiej fazie.
Niewykorzystane dozwolone ubytki lub stwierdzone nadwyżki w jednym rodzaju
wyrobu winiarskiego, nie mogą być wykorzystane na pokrycie nadmiernych ubytków
w innym rodzaju.
Dozwolone ubytki niewykorzystane w roku obrachunkowym są przenoszone na
następny rok w rzeczywistej wysokości, jednakże nie wyższej od wysokości
dopuszczalnych ubytków, obliczonych od równocześnie przenoszonych ilości
napojów.
5. Przy produkcji wyrobów winiarskich z moszczu świeżego (niemagazynowanego),
normy ubytków ustalone w ust. 1 dla I fazy produkcji podwyższa się o 0,8 pkt.
6. Przy produkcji wyrobów winiarskich musujących, normy ubytków ustalone w ust. 1
dla II fazy produkcji podwyższa się o 2 pkt.
7. W przypadku stosowania uzupełniających procesów lub operacji technologicznych
dopuszczalne ubytki ustalone w ust. 1 dla II fazy podwyższa się:
1) przy maderyzacji o 1 pkt;
2) przy gazowaniu o 2 pkt,
od ilości wyrobów winiarskich wziętej do tych operacji.
8. Przy ponownym przerobie wyrobów winiarskich, zwróconych z handlu lub z
magazynu wyrobów gotowych, ustala się maksymalne dopuszczalne ubytki w
wysokości 2% ilości przyjętej do przerobu.
9. Przy sprzedaży (wysyłce) wyrobów winiarskich luzem, na zasadzie pisemnych
uzgodnień między zainteresowanymi podatnikami, następuje podział ubytków II fazy,
w zależności od zaawansowania procesu technologicznego u sprzedawcy.
10. Przepis ust. 8 stosuje się również przy przerobie własnych wyrobów winiarskich.
11. Do ubytków powstających przy produkcji wyrobów winiarskich zalicza się również
ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych, związane z kontrolą przebiegu
produkcji i oceną wyrobów gotowych.
II.
1. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków przy przerobie wyrobów winiarskich
pochodzących z zakupu wynoszą:
1) przy mieszaniu przez przepompowanie
0,10%;
2) przy filtracji przez kartony filtracyjne lub ziemię okrzemkową 0,32%;
3) przy
wirowaniu
0,80%;
4) przy ususzce w naczyniach drewnianych (miesięcznie) 0,12%;
5) przy rozlewie wyrobów winiarskich do opakowań jednostkowych:
a) na
zimno
0,80%,
12
b) na
gorąco 1,00%;
6) przy
wychładzaniu 0,85%;
7) przy klarowaniu wyrobów winiarskich:
a) bentonitem
0,80%,
b) odbarwianiu
(węgiel aktywowany)
1,00%,
c) żelazocyjankiem potasu i innymi środkami 0,90%;
8) przy
pasteryzacji
0,25%;
9) przy przerobie (kupażu, dosłodzeniu, wzmocnieniu, itp.)
0,40%;
10) przy zdjęciu znad osadu
0,15%;
11) przy gazowaniu
2,00%.
2. Przy rozlewie wyrobów winiarskich gazowanych i musujących normy ubytków
ustalone w ust. 1 pkt 5 podwyższa się o 0,5 pkt.
3. Suma ubytków powstałych w wyniku wykonywania operacji technicznych i
technologicznych, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać odpowiednich norm
ustalonych dla II fazy produkcji. Przepis części I ust. 5 stosuje się odpowiednio.
III. 1. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie magazynowania
wyrobów winiarskich w butelkach (stłuczka magazynowa) lub w innych
opakowaniach jednostkowych, ustala się w wysokości nie większej niż 0,03% ilości
wydanej z magazynu. Rozliczenia ubytków powstających w czasie magazynowania
dokonuje się za okresy kwartalne.
2. Dopuszczalne ubytki powstające w czasie przewozu wyrobów winiarskich w butelkach
lub w innych opakowaniach jednostkowych, ustala się w wysokości nie większej niż
0,04% ilości wyrobów winiarskich pobranych do przewozu, ustalonej na podstawie
dokumentu przewozu. Ubytki te są rozliczane odrębnie dla każdej przesyłki wyrobów
winiarskich.
IV. 1. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające podczas przewozu wyrobów
winiarskich cysternami wynoszą:
Czynności
powodujące
Jednostka
Ubytki w
Podstawa odniesienia
powstanie ubytku
miary
%
1) załadunek
dm3
0,30
ilość nadana
2) wyładunek
dm3
0,30
ilość ustalona w legalizowanym
naczyniu służącym do transportu
3) wyładunek
dm3
0,50
ilość przyjęta w zbiorniku odbiorcy
4) przewóz
dm3
0,20
ilość nadana
13
1) norma ubytku naturalnego z tytułu załadunku (poz. 1 tabeli) przysługuje nadawcy,
jeżeli pomiar ilości nadanej został dokonany w naczyniu służącym do transportu;
2) normę ubytku naturalnego z tytułu wyładunku (poz. 3 tabeli) stosuje się wówczas, gdy
podczas przyjęcia przesyłki wyrobu winiarskiego nie można ustalić jego ilości w
naczyniu służącym do transportu. Ubytek dopuszczalny obliczony na podstawie tej
normy należy porównać z różnicą między ilością wyrobu winiarskiego określoną w
dokumencie przewozu a ilością tego wyrobu określoną w dokumencie przyjęcia;
3) zasadę określoną w pkt 2 stosuje się odpowiednio w przypadku wyładunku wyrobów
winiarskich przewożonych transportem kolejowym;
4) normy ubytków ustalone w tabeli obowiązują niezależnie od pory roku, odległości i
czasu przewozu.
2. W razie konieczności przelania wyrobu winiarskiego podczas przewozu, dopuszczalny
ubytek nie może przekroczyć 0,3% ilości przelanej.
14
Załącznik nr 4
MAKSYMALNE NORMY DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW
PALIW CIEKŁYCH
I. 1. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie magazynowania
poszczególnych paliw ciekłych, wynoszą dla:
1) olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do
2710 11 90, oraz ich mieszanin z biokomponentami
0,0015%;
2) olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29
0,0014%;
3) olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69
oraz ich mieszanin z biokomponentami,
0,0006%,
- od sumy dziennych pozostałości paliw ciekłych; podstawą obliczenia tej sumy są dzienne stany
paliw ciekłych wykazywane w ewidencji magazynowej.
2. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie przeładunku
poszczególnych paliw ciekłych w składzie podatkowym, wynoszą dla:
1) olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do
2710 11 90, oraz ich mieszanin z biokomponentami
0,10%;
2) olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29
0,08%;
3) olejów ciężkich objętych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69
oraz ich mieszanin z biokomponentami,
0,04%,
- od ilości paliw ciekłych poddanych przeładunkowi.
3. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie przyjęcia paliw ciekłych
do magazynu, wynoszą dla:
1) olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do
2710 11 90, oraz ich mieszanin z biokomponentami
0,10%;
2) olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29
0,08%;
3) olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69
oraz ich mieszanin z biokomponentami,
0,04%,
- od ilości przyjętych paliw ciekłych.
4. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie wydania paliw ciekłych z
magazynu, wynoszą dla:
1) olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do
2710 11 90, oraz ich mieszanin z biokomponentami
0,10%;
2) olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29
0,08%;
3) olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69
oraz ich mieszanin z biokomponentami,
0,04%,
- od ilości wydanych paliw ciekłych.
5. Ubytki paliw ciekłych, o których mowa w ust. 1- 4, rozlicza się narastająco za okresy roczne.
II. 1. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie przewozu paliw ciekłych,
wynoszą dla:
1) cystern samochodowych 0,10%;
2) cystern kolejowych 0, 5%;
3) innych naczyń służących do transportu 0,04% od ilości wysłanej za każdy dzień
przewozu, przy czym dzień wysłania i dzień przyjęcia przesyłki liczy się jako jeden
dzień przewozu paliw ciekłych.
2. Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie transportu paliw ciekłych
rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym, wynoszą 0,06% od ilości wysłanej.
3. Ubytki paliw ciekłych, o których mowa w ust. 2, rozlicza się narastająco za okresy roczne,
łącznie dla wszystkich wysłanych w tym okresie paliw ciekłych, uwzględniając sumę
stwierdzonych nadwyżek, bez względu na odbiorcę i rodzaj paliwa ciekłego.
4. W przypadku przelania paliw ciekłych do innych naczyń w czasie przewozu, dopuszczalny
ubytek nie może przekroczyć 0,20% ilości przelanej.”
16