On Wed, 10 Aug 2011, Tomasz Kaczanowski wrote:

> Massai pisze:
>> ustawowe (po dwóch latach śmieszne 120 pln, po odjęciu tego co i tak
>> dostałbym na lokacie, zostaje może 30 pln) w żaden sposób nie pokrywają
>> kosztu poświęconego czasu. Mój czas jest cenniejszy niż 3 pln/h.
>
> Z drugiej strony, jeśli takiego nie ścigniesz, znajdzie się 10-ciu innych
> którzy też dadzą sobie siana i Ci nie oddadzą kasy.

Dlatego słuszna była uwaga, że prawo powinno przewidywać swoistą
karę umowną, należną za sam fakt że dłużnik niejako "wymusił"
pójscie do sądu.
Oczywiście taki przepis powinien być obwarowany zastrzeżeniami
takimi jak przy pozwie gospodarczym (czyli "dopłata" należna
*tylko* o ile powód udowodni że co najmniej starał się skutecznie
powiadomić i tak dalej).
I oczywiście z zastrzeżeniem poprawy prawa w zakresie "skutecznego
powiadomienia" pocztą w kategorii "adresat nie podjął" :P

Sprzeciwy wobec takiej konstrukcji mnie dziwią - wszyscy są zgodni
że np. w zakresie karnym skuteczność zależy od egzekwowalności,
a w postępowaniu cywilnym *należy* doprowadzać do nieopłacalności
egzekucji sądowej.

Nie, nie mówię o "trzykrotności kwoty", bo ta wersja jednak
*powinna* być zarezerwowana dla szkód spowodowanych przestępstwem :P
(z dokładnością do dyskusji nad współczynnikiem ;) i przypomnieniem
że taka konstrukcja ISTNIEJE w bardzo wąskim zakresie PA)

pzdr, Gotfryd