Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej oraz niektórych innych ustaw
Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej oraz niektórych innych ustaw
projekt mający na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej
- Kadencja sejmu: 7
- Nr druku: 3249
- Data wpłynięcia: 2015-03-13
- Uchwalenie: Projekt uchwalony
- tytuł: Ustawa o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej oraz niektórych innych ustaw
- data uchwalenia: 2015-07-24
- adres publikacyjny: Dz.U. poz. 1266
3249
których nie dołączono kopii dowodu potwierdzającego zgłoszenie wynalazku we wskazanym
przez zgłaszającego państwie lub wystawienie wynalazku na określonej wystawie.
Z kolei nowelizacja art. 226 ust. 31 polega na dokonaniu zmiany odesłania zastosowanego
w tym przepisie. Powoduje to, iż wezwanie do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym
lub o stanie rodzinnym i majątkowym osób pozostających ze zgłaszającym lub wnioskodawcą
we wspólnym gospodarstwie domowym dotyczyć będzie także tzw. opłat okresowych.
Zostało to podyktowane koniecznością ujednolicenia zasad postępowania w sprawie
ubiegania się o zwolnienie z opłaty.
Ze względu na tajny charakter niektórych wynalazków nastąpiło doprecyzowanie definicji
wynalazku tajnego w sposób pozwalający na wyeliminowanie wątpliwości dotyczących
postępowania z wynalazkami, które mogłyby stanowić informacje niejawne w rozumieniu
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (zmieniany ust. 1 w art. 57
p.w.p.).
Z technicznych zmian w ustawie p.w.p. należy wskazać, że w odniesieniu do znaków
towarowych wprowadzono zmiany mające na celu doprecyzowanie definicji znaku
towarowego wcześniejszego, poprzez stwierdzenie, iż znakiem towarowym wcześniejszym
jest również znak wcześniej zgłoszony pod warunkiem udzielenia na niego prawa
ochronnego, usunięto ograniczenia możliwości uzyskania wspólnego prawa ochronnego na
znak towarowy, poprzez wprowadzenie możliwości udzielenia wspólnego prawa ochronnego
na rzecz kilku osób, również osób fizycznych (dodawany ust. 3 w art. 122 p.w.p.).
Doprecyzowany został również art. 132 p.w.p. Przepis ten umożliwia rejestrację znaków
towarowych zawierających zarejestrowane:
1) oznaczenie geograficzne lub nazwę pochodzenia produktu,
2) oznaczenie geograficzne napoju spirytusowego oraz oznaczenie geograficzne wpisane na
krajową listę chronionych oznaczeń geograficznych lub nazwy pochodzenia
– na rzecz podmiotu lub organizacji, którym służą prawa do oznaczenia geograficznego bądź
nazwy pochodzenia, a także na rzecz osób uprawnionych do używania tych oznaczeń
geograficznych bądź nazw pochodzenia.
W nowelizowanym art. 135 p.w.p. zakłada się uzupełnienie treści przepisu o odesłanie do
art. 146 ust. 1 i 3 p.w.p., co umożliwi Urzędowi Patentowemu wyegzekwowanie od
zgłaszających znaki towarowe zawierające identyczne lub podobne oznaczenia odnoszące się
do dóbr osobistych wprowadzenia zmian pozwalających na łatwe odróżnienie znaków
7
w obrocie. Sprzyjać to powinno pewności obrotu gospodarczego i będzie korzystne dla
interesów samych zgłaszających. Nowelizacja ustawy wprowadziła również zmianę
w art. 145 ust. 2 p.w.p. poprzez doprecyzowanie zasad dotyczących formy dowodów
i materiałów przeciwstawianych, które są przesyłane zgłaszającemu przez Urząd Patentowy.
Zgodnie z nową treścią przepisu dowody i materiały przedstawiane są zgłaszającemu
w języku ich sporządzenia.
Nowelizacja ustawy p.w.p. zawiera także zmiany w odniesieniu do opłat i kosztów.
Doprecyzowano przepis uprawniający Urząd Patentowy do pobierania opłat w związku
z ochroną przedmiotów własności przemysłowej. Rozszerzono możliwości ubiegania się
o częściowe zwolnienie z opłaty za zgłoszenie również w przypadku znaków towarowych
i wzorów przemysłowych, obniżenie poziomu wysokości opłaty, która musi zostać wniesiona,
z 30% na 20% opłaty należnej oraz ujednolicenia zasad postępowania w sprawie ubiegania się
o zwolnienie z opłaty (projektowany ust. 1 w art. 226). Jednoznacznie uregulowano również
kwestię kosztów tłumaczenia materiałów i dowodów przeciwstawianych w toku
postępowania zgłoszeniowego, wnioskowanych przez zgłaszającego lub niezbędnych w toku
postępowania przed sądem administracyjnym (dodawany art. 2421 p.w.p.). Koszty tych
tłumaczeń będą ponoszone przez zgłaszającego. Urząd Patentowy będzie mógł żądać zaliczki
na pokrycie kosztów tłumaczenia, a w przypadku nieuiszczenia zaliczki lub niewniesienia
należności tytułem kosztów tłumaczenia wniosek o przetłumaczenie materiałów
i dokumentów sporządzonych w języku obcym będzie uważany za wycofany. W zakresie
procedury przed Urzędem Patentowym RP sprecyzowano zasadę uzupełniania braków
formalnych pełnomocnictwa poprzez wyraźne wskazanie, że Urząd Patentowy może wezwać
pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych pełnomocnictwa pod rygorem umorzenia
postępowania lub zaniechania czynności uzależnionej od wniesienia opłaty. Strona, która ma
miejsce zamieszkania bądź siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, będzie mogła,
w wyznaczonym terminie, potwierdzić dokonane w sprawie czynności i działać dalej
samodzielnie lub ustanowić nowego pełnomocnika (art. 237 ust. 5). Ponadto w art. 253
dodano ust. 3 mówiący o tym, że nie stosuje się przepisów k.p.a. o powoływaniu biegłych na
wniosek strony. Pozwoli to na usprawnienie całego postępowania.
Z kolei w art. 251 ustawy doprecyzowano zasady udostępniania dokumentów zawartych
w aktach zgłoszeń przedmiotów własności przemysłowej, w ramach dostępu do informacji
publicznej, poprzez przyjęcie, spójnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych, iż dostęp
do akt zgłoszeń będzie możliwy po zakończeniu postępowania zgłoszeniowego i rejestrowego
8
prawomocną decyzją. Zakłada się także, że Urząd Patentowy może odmówić udostępnienia
dokumentów, jeżeli w jego ocenie mogłoby to zagrozić prawnie uzasadnionym interesom
osób, których dotyczą te dokumenty, w szczególności w zakresie ochrony tajemnic
produkcyjnych i handlowych.
Nowelizacja objęła również status prawny samych ekspertów zatrudnionych w Urzędzie
Patentowym. Chodzi o zakres przewidziany w art. 1 pkt 50–57 projektowanej ustawy.
W stosunku do ekspertów wprowadzono zmiany mające na celu rezygnację z obowiązku
posiadania przez ekspertów poświadczenia bezpieczeństwa uprawniającego do dostępu do
informacji niejawnych. Doprecyzowano, że umowa o pracę z aplikantem eksperckim jest
zawierana na czas określony i może zostać rozwiązana z zachowaniem dwutygodniowego
okresu wypowiedzenia oraz w przypadku dwukrotnego nieprzystąpienia do egzaminu
eksperckiego lub powtórnego niezdania tego egzaminu.
Ponadto doprecyzowano, że umowa o pracę z asesorem jest zawierana na czas nieokreślony
i może być wypowiedziana, jeżeli po upływie 2 lat asesury asesor nie uzyska pozytywnej
oceny asesury. Z kolei po ukończeniu asesury przez asesora Prezes Urzędu Patentowego
będzie mógł powołać asesora na stanowisko eksperta na czas określony lub nieokreślony,
a przed powołaniem asesora na stanowisko eksperta Prezes Urzędu Patentowego rozwiąże
z asesorem umowę o pracę. Skreślono również przepis uprawniający ekspertów do płatnego
urlopu dla poratowania zdrowia. Doprecyzowano, iż odwołanie ze stanowiska eksperta jest
równoznaczne z wygaśnięciem stosunku pracy (art. 274 ust. 6 pkt 2). W zmienianym art. 274
ust. 12 doprecyzowano, iż odwołanie eksperta z dodatkowej funkcji pełnionej przez niego
(kierowniczej lub kontrolnej) nie wymaga spełnienia przesłanek z ust. 2 lub 6 art. 274 p.w.p.
dotyczących ograniczeń w zakresie rozwiązania stosunku pracy z ekspertem. Z kolei art. 280
ust. 2 doprecyzował warunki zatrudnienia przewodniczących kolegiów orzekających do
spraw spornych, wskazując niestosowanie w stosunku do nich art. 266 ust. 1 ustawy oraz
art. 267 ust. 6 ustawy p.w.p.
Dodatkowo ustawa dokonuje zmian w innych ustawach, a mianowicie w ustawie z dnia
21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach (Dz. U. Nr 31, poz. 130, z późn. zm.) oraz
w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach (Dz. U. Nr 90, poz. 450,
z późn. zm.). Zmiany te są konsekwencją zmiany brzmienia art. 131 ust. 2 polegającą na
dodaniu w tym przepisie pkt 11 i zmianie dotychczasowego pkt 2; ich celem jest usunięcie
luki prawnej w dotychczasowych przepisach poprzez wskazanie podmiotów uprawnionych do
wyrażania zgody na umieszczanie w oznaczeniu znaku towarowego: herbu jednostki
9
samorządu terytorialnego lub odznaki ustanowionej przez tę jednostkę, jak również
reprodukcji orderu lub odznaczenia. Podmiotami uprawnionymi do wyrażania powyższej
zgody są odpowiednio: organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, który ustanowił
herb tej jednostki lub odznakę, oraz organ uprawniony do nadawania danego orderu lub
odznaczenia.
Omawiając najistotniejsze z przepisów przejściowych, wskazać należy na art. 6 ust. 1
nowelizowanej ustawy, w którym wskazano, że do postępowań wszczętych
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej będą stosowane
przepisy dotychczasowe. Z kolei w art. 8 ust. 1 i 2 w stosunku do aplikantów eksperckich
i asesorów odbywających w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej odpowiednio
aplikację bądź asesurę będą stosowane przepisy dotychczasowe.
Projekt ustawy nie podlega notyfikacji w trybie określonym w rozporządzeniu Rady
Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu
notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie
stanowienia prawa (Dz. U. Nr 169, poz. 1414, z późn. zm.), projekt został zamieszczony w
Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji. Żaden z podmiotów nie
zgłosił zainteresowania pracami nad projektem przedmiotowego aktu prawnego.
10
Data sporządzenia
Nazwa projektu
25 kwietnia 2014 r.
Projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej
Źródło:
oraz niektórych innych ustaw
Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące
prawo międzynarodowe oraz prawo UE:
• Akt genewski Porozumienia haskiego
Ministerstwo Gospodarki
w sprawie międzynarodowej rejestracji
Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza
wzorów przemysłowych (Dz. U. z 2009 r.
Stanu lub Podsekretarza Stanu
Nr 198, poz. 1522),
• Traktat singapurski o prawie znaków
Grażyna Henclewska, Podsekretarz Stanu
towarowych i regulamin do Traktatu
singapurskiego o prawie znaków
Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu
towarowych, przyjęte w Singapurze dnia
27 marca 2006 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 100,
Otylia Trzaskalska-Stroińska, Zastępca Dyrektora Departamentu
Innowacji i Przemysłu, Ministerstwo Gospodarki
poz. 838),
• dyrektywa
98/44/WE
Parlamentu
Tel. 22 693 59 22
Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r.
w sprawie ochrony prawnej wynalazków
biotechnologicznych (Dz. Urz. UE L 213
z 30.07.1998, str. 13).
Nr w wykazie prac UC-140
OCENA SKUTKÓW REGULACJI
1. Jaki problem jest rozwiązywany?
Dostosowanie prawa polskiego do wiążących umów międzynarodowych. W związku z podpisaniem Traktatu
singapurskiego o prawie znaków towarowych konieczne jest wprowadzenie w prawie polskim postanowień dotyczących
rejestrowania licencji na używanie znaku towarowego oraz ustanowienie maksymalnych wymagań dotyczących wniosku
o zarejestrowanie, zmianę lub umorzenie postępowania w sprawie znaku towarowego.
Ponadto, w związku z brakiem procedury uznawania skutków międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych,
niemożliwe jest pełne korzystanie z postanowień Aktu genewskiego Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej
rejestracji wzorów przemysłowych.
Polskie prawo własności przemysłowej w stanie obecnym nie odzwierciedla również wyroków TSUE.
2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt
Nowelizacja ma na celu m.in. doprecyzowanie i wyjaśnienie wątpliwości, które pojawiły się w praktyce. Istotą projektu
jest:
– wprowadzenie procedury uznawania w Polsce skutków międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych na
podstawie Aktu genewskiego Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych,
– wprowadzenie regulacji dostosowujących stosowanie przepisów proceduralnych dotyczących ochrony znaków
towarowych na podstawie Traktatu singapurskiego o prawie znaków towarowych,
– doprecyzowanie przepisów dot. ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych,
– wprowadzenie zmian uwzględniających orzecznictwo TSUE i polskich sądów administracyjnych,
– upowszechnienie dokonywania zgłoszeń w postaci elektronicznej,
– wprowadzenie rejestru dodatkowych praw ochronnych,
– usunięcie luk prawnych i dostrzeżonych w praktyce trudności interpretacyjnych, a także wprowadzenie rozwiązań
upraszczających procedurę postępowania przed Urzędem Patentowym,
– obniżenie progu opłaty należnej z 30% do 20%,
– obniżenie opłaty za zgłoszenie znaków towarowych.
Bardziej precyzyjne i przejrzyste przepisy pozwolą zmniejszyć ilość korespondencji pomiędzy Urzędem Patentowym
a zgłaszającym o ok. 3%, czego wynikiem może być np. uniknięcie postępowań odwoławczych czy skrócenie czasu
rozpatrywania zgłoszeń z 3 lat do 2,5 roku. Wprowadzenie instytucji tzw. listów zgody umożliwi zgłaszającemu uzyskanie
prawa ochronnego na znak towarowy w przypadkach, w których obecnie Urząd zmuszony jest wydać decyzję odmowną.
Przewiduje się wydanie rocznie ok. 1000 decyzji pozytywnych w tym zakresie.
11
przez zgłaszającego państwie lub wystawienie wynalazku na określonej wystawie.
Z kolei nowelizacja art. 226 ust. 31 polega na dokonaniu zmiany odesłania zastosowanego
w tym przepisie. Powoduje to, iż wezwanie do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym
lub o stanie rodzinnym i majątkowym osób pozostających ze zgłaszającym lub wnioskodawcą
we wspólnym gospodarstwie domowym dotyczyć będzie także tzw. opłat okresowych.
Zostało to podyktowane koniecznością ujednolicenia zasad postępowania w sprawie
ubiegania się o zwolnienie z opłaty.
Ze względu na tajny charakter niektórych wynalazków nastąpiło doprecyzowanie definicji
wynalazku tajnego w sposób pozwalający na wyeliminowanie wątpliwości dotyczących
postępowania z wynalazkami, które mogłyby stanowić informacje niejawne w rozumieniu
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (zmieniany ust. 1 w art. 57
p.w.p.).
Z technicznych zmian w ustawie p.w.p. należy wskazać, że w odniesieniu do znaków
towarowych wprowadzono zmiany mające na celu doprecyzowanie definicji znaku
towarowego wcześniejszego, poprzez stwierdzenie, iż znakiem towarowym wcześniejszym
jest również znak wcześniej zgłoszony pod warunkiem udzielenia na niego prawa
ochronnego, usunięto ograniczenia możliwości uzyskania wspólnego prawa ochronnego na
znak towarowy, poprzez wprowadzenie możliwości udzielenia wspólnego prawa ochronnego
na rzecz kilku osób, również osób fizycznych (dodawany ust. 3 w art. 122 p.w.p.).
Doprecyzowany został również art. 132 p.w.p. Przepis ten umożliwia rejestrację znaków
towarowych zawierających zarejestrowane:
1) oznaczenie geograficzne lub nazwę pochodzenia produktu,
2) oznaczenie geograficzne napoju spirytusowego oraz oznaczenie geograficzne wpisane na
krajową listę chronionych oznaczeń geograficznych lub nazwy pochodzenia
– na rzecz podmiotu lub organizacji, którym służą prawa do oznaczenia geograficznego bądź
nazwy pochodzenia, a także na rzecz osób uprawnionych do używania tych oznaczeń
geograficznych bądź nazw pochodzenia.
W nowelizowanym art. 135 p.w.p. zakłada się uzupełnienie treści przepisu o odesłanie do
art. 146 ust. 1 i 3 p.w.p., co umożliwi Urzędowi Patentowemu wyegzekwowanie od
zgłaszających znaki towarowe zawierające identyczne lub podobne oznaczenia odnoszące się
do dóbr osobistych wprowadzenia zmian pozwalających na łatwe odróżnienie znaków
7
w obrocie. Sprzyjać to powinno pewności obrotu gospodarczego i będzie korzystne dla
interesów samych zgłaszających. Nowelizacja ustawy wprowadziła również zmianę
w art. 145 ust. 2 p.w.p. poprzez doprecyzowanie zasad dotyczących formy dowodów
i materiałów przeciwstawianych, które są przesyłane zgłaszającemu przez Urząd Patentowy.
Zgodnie z nową treścią przepisu dowody i materiały przedstawiane są zgłaszającemu
w języku ich sporządzenia.
Nowelizacja ustawy p.w.p. zawiera także zmiany w odniesieniu do opłat i kosztów.
Doprecyzowano przepis uprawniający Urząd Patentowy do pobierania opłat w związku
z ochroną przedmiotów własności przemysłowej. Rozszerzono możliwości ubiegania się
o częściowe zwolnienie z opłaty za zgłoszenie również w przypadku znaków towarowych
i wzorów przemysłowych, obniżenie poziomu wysokości opłaty, która musi zostać wniesiona,
z 30% na 20% opłaty należnej oraz ujednolicenia zasad postępowania w sprawie ubiegania się
o zwolnienie z opłaty (projektowany ust. 1 w art. 226). Jednoznacznie uregulowano również
kwestię kosztów tłumaczenia materiałów i dowodów przeciwstawianych w toku
postępowania zgłoszeniowego, wnioskowanych przez zgłaszającego lub niezbędnych w toku
postępowania przed sądem administracyjnym (dodawany art. 2421 p.w.p.). Koszty tych
tłumaczeń będą ponoszone przez zgłaszającego. Urząd Patentowy będzie mógł żądać zaliczki
na pokrycie kosztów tłumaczenia, a w przypadku nieuiszczenia zaliczki lub niewniesienia
należności tytułem kosztów tłumaczenia wniosek o przetłumaczenie materiałów
i dokumentów sporządzonych w języku obcym będzie uważany za wycofany. W zakresie
procedury przed Urzędem Patentowym RP sprecyzowano zasadę uzupełniania braków
formalnych pełnomocnictwa poprzez wyraźne wskazanie, że Urząd Patentowy może wezwać
pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych pełnomocnictwa pod rygorem umorzenia
postępowania lub zaniechania czynności uzależnionej od wniesienia opłaty. Strona, która ma
miejsce zamieszkania bądź siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, będzie mogła,
w wyznaczonym terminie, potwierdzić dokonane w sprawie czynności i działać dalej
samodzielnie lub ustanowić nowego pełnomocnika (art. 237 ust. 5). Ponadto w art. 253
dodano ust. 3 mówiący o tym, że nie stosuje się przepisów k.p.a. o powoływaniu biegłych na
wniosek strony. Pozwoli to na usprawnienie całego postępowania.
Z kolei w art. 251 ustawy doprecyzowano zasady udostępniania dokumentów zawartych
w aktach zgłoszeń przedmiotów własności przemysłowej, w ramach dostępu do informacji
publicznej, poprzez przyjęcie, spójnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych, iż dostęp
do akt zgłoszeń będzie możliwy po zakończeniu postępowania zgłoszeniowego i rejestrowego
8
prawomocną decyzją. Zakłada się także, że Urząd Patentowy może odmówić udostępnienia
dokumentów, jeżeli w jego ocenie mogłoby to zagrozić prawnie uzasadnionym interesom
osób, których dotyczą te dokumenty, w szczególności w zakresie ochrony tajemnic
produkcyjnych i handlowych.
Nowelizacja objęła również status prawny samych ekspertów zatrudnionych w Urzędzie
Patentowym. Chodzi o zakres przewidziany w art. 1 pkt 50–57 projektowanej ustawy.
W stosunku do ekspertów wprowadzono zmiany mające na celu rezygnację z obowiązku
posiadania przez ekspertów poświadczenia bezpieczeństwa uprawniającego do dostępu do
informacji niejawnych. Doprecyzowano, że umowa o pracę z aplikantem eksperckim jest
zawierana na czas określony i może zostać rozwiązana z zachowaniem dwutygodniowego
okresu wypowiedzenia oraz w przypadku dwukrotnego nieprzystąpienia do egzaminu
eksperckiego lub powtórnego niezdania tego egzaminu.
Ponadto doprecyzowano, że umowa o pracę z asesorem jest zawierana na czas nieokreślony
i może być wypowiedziana, jeżeli po upływie 2 lat asesury asesor nie uzyska pozytywnej
oceny asesury. Z kolei po ukończeniu asesury przez asesora Prezes Urzędu Patentowego
będzie mógł powołać asesora na stanowisko eksperta na czas określony lub nieokreślony,
a przed powołaniem asesora na stanowisko eksperta Prezes Urzędu Patentowego rozwiąże
z asesorem umowę o pracę. Skreślono również przepis uprawniający ekspertów do płatnego
urlopu dla poratowania zdrowia. Doprecyzowano, iż odwołanie ze stanowiska eksperta jest
równoznaczne z wygaśnięciem stosunku pracy (art. 274 ust. 6 pkt 2). W zmienianym art. 274
ust. 12 doprecyzowano, iż odwołanie eksperta z dodatkowej funkcji pełnionej przez niego
(kierowniczej lub kontrolnej) nie wymaga spełnienia przesłanek z ust. 2 lub 6 art. 274 p.w.p.
dotyczących ograniczeń w zakresie rozwiązania stosunku pracy z ekspertem. Z kolei art. 280
ust. 2 doprecyzował warunki zatrudnienia przewodniczących kolegiów orzekających do
spraw spornych, wskazując niestosowanie w stosunku do nich art. 266 ust. 1 ustawy oraz
art. 267 ust. 6 ustawy p.w.p.
Dodatkowo ustawa dokonuje zmian w innych ustawach, a mianowicie w ustawie z dnia
21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach (Dz. U. Nr 31, poz. 130, z późn. zm.) oraz
w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach (Dz. U. Nr 90, poz. 450,
z późn. zm.). Zmiany te są konsekwencją zmiany brzmienia art. 131 ust. 2 polegającą na
dodaniu w tym przepisie pkt 11 i zmianie dotychczasowego pkt 2; ich celem jest usunięcie
luki prawnej w dotychczasowych przepisach poprzez wskazanie podmiotów uprawnionych do
wyrażania zgody na umieszczanie w oznaczeniu znaku towarowego: herbu jednostki
9
samorządu terytorialnego lub odznaki ustanowionej przez tę jednostkę, jak również
reprodukcji orderu lub odznaczenia. Podmiotami uprawnionymi do wyrażania powyższej
zgody są odpowiednio: organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, który ustanowił
herb tej jednostki lub odznakę, oraz organ uprawniony do nadawania danego orderu lub
odznaczenia.
Omawiając najistotniejsze z przepisów przejściowych, wskazać należy na art. 6 ust. 1
nowelizowanej ustawy, w którym wskazano, że do postępowań wszczętych
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej będą stosowane
przepisy dotychczasowe. Z kolei w art. 8 ust. 1 i 2 w stosunku do aplikantów eksperckich
i asesorów odbywających w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej odpowiednio
aplikację bądź asesurę będą stosowane przepisy dotychczasowe.
Projekt ustawy nie podlega notyfikacji w trybie określonym w rozporządzeniu Rady
Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu
notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie
stanowienia prawa (Dz. U. Nr 169, poz. 1414, z późn. zm.), projekt został zamieszczony w
Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji. Żaden z podmiotów nie
zgłosił zainteresowania pracami nad projektem przedmiotowego aktu prawnego.
10
Data sporządzenia
Nazwa projektu
25 kwietnia 2014 r.
Projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej
Źródło:
oraz niektórych innych ustaw
Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące
prawo międzynarodowe oraz prawo UE:
• Akt genewski Porozumienia haskiego
Ministerstwo Gospodarki
w sprawie międzynarodowej rejestracji
Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza
wzorów przemysłowych (Dz. U. z 2009 r.
Stanu lub Podsekretarza Stanu
Nr 198, poz. 1522),
• Traktat singapurski o prawie znaków
Grażyna Henclewska, Podsekretarz Stanu
towarowych i regulamin do Traktatu
singapurskiego o prawie znaków
Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu
towarowych, przyjęte w Singapurze dnia
27 marca 2006 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 100,
Otylia Trzaskalska-Stroińska, Zastępca Dyrektora Departamentu
Innowacji i Przemysłu, Ministerstwo Gospodarki
poz. 838),
• dyrektywa
98/44/WE
Parlamentu
Tel. 22 693 59 22
Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r.
w sprawie ochrony prawnej wynalazków
biotechnologicznych (Dz. Urz. UE L 213
z 30.07.1998, str. 13).
Nr w wykazie prac UC-140
OCENA SKUTKÓW REGULACJI
1. Jaki problem jest rozwiązywany?
Dostosowanie prawa polskiego do wiążących umów międzynarodowych. W związku z podpisaniem Traktatu
singapurskiego o prawie znaków towarowych konieczne jest wprowadzenie w prawie polskim postanowień dotyczących
rejestrowania licencji na używanie znaku towarowego oraz ustanowienie maksymalnych wymagań dotyczących wniosku
o zarejestrowanie, zmianę lub umorzenie postępowania w sprawie znaku towarowego.
Ponadto, w związku z brakiem procedury uznawania skutków międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych,
niemożliwe jest pełne korzystanie z postanowień Aktu genewskiego Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej
rejestracji wzorów przemysłowych.
Polskie prawo własności przemysłowej w stanie obecnym nie odzwierciedla również wyroków TSUE.
2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt
Nowelizacja ma na celu m.in. doprecyzowanie i wyjaśnienie wątpliwości, które pojawiły się w praktyce. Istotą projektu
jest:
– wprowadzenie procedury uznawania w Polsce skutków międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych na
podstawie Aktu genewskiego Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych,
– wprowadzenie regulacji dostosowujących stosowanie przepisów proceduralnych dotyczących ochrony znaków
towarowych na podstawie Traktatu singapurskiego o prawie znaków towarowych,
– doprecyzowanie przepisów dot. ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych,
– wprowadzenie zmian uwzględniających orzecznictwo TSUE i polskich sądów administracyjnych,
– upowszechnienie dokonywania zgłoszeń w postaci elektronicznej,
– wprowadzenie rejestru dodatkowych praw ochronnych,
– usunięcie luk prawnych i dostrzeżonych w praktyce trudności interpretacyjnych, a także wprowadzenie rozwiązań
upraszczających procedurę postępowania przed Urzędem Patentowym,
– obniżenie progu opłaty należnej z 30% do 20%,
– obniżenie opłaty za zgłoszenie znaków towarowych.
Bardziej precyzyjne i przejrzyste przepisy pozwolą zmniejszyć ilość korespondencji pomiędzy Urzędem Patentowym
a zgłaszającym o ok. 3%, czego wynikiem może być np. uniknięcie postępowań odwoławczych czy skrócenie czasu
rozpatrywania zgłoszeń z 3 lat do 2,5 roku. Wprowadzenie instytucji tzw. listów zgody umożliwi zgłaszającemu uzyskanie
prawa ochronnego na znak towarowy w przypadkach, w których obecnie Urząd zmuszony jest wydać decyzję odmowną.
Przewiduje się wydanie rocznie ok. 1000 decyzji pozytywnych w tym zakresie.
11
Dokumenty związane z tym projektem:
-
3249
› Pobierz plik