Rządowy projekt ustawy o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Jersey o wymianie informacji w sprawach podatkowych, sporządzonej w Londynie dnia 2 grudnia 2011 r.
projekt dotyczy skutecznej wymiany informacji w sprawach podatkowych w celu ograniczenia unikania opodatkowania i tym samym ograniczenia skali nadużyć podatkowych
- Kadencja sejmu: 7
- Nr druku: 278
- Data wpłynięcia: 2012-03-28
- Uchwalenie: Projekt uchwalony
- tytuł: Ustawa o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Jersey o wymianie informacji w sprawach podatkowych, sporządzonej w Londynie dnia 2 grudnia 2011 r.
- data uchwalenia: 2012-04-27
- adres publikacyjny: Dz.U. poz. 615
278
Druk nr 278
Warszawa, 26 marca 2012 r.
SEJM
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
VII kadencja
Prezes Rady Ministrów
RM 10-19-12
Pani
Ewa
Kopacz
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej
Polskiej
Szanowna Pani Marszałek
Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia
2 kwietnia 1997 r. przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt
ustawy
- o ratyfikacji Umowy między
Rzecząpospolitą Polską a Jersey
o wymianie informacji w sprawach
podatkowych, sporządzonej w Lon-
dynie dnia 2 grudnia 2011 r.
W załączeniu przedstawiam także opinię dotyczącą zgodności
proponowanej regulacji z prawem Unii Europejskiej.
Ponadto uprzejmie informuję, że do prezentowania stanowiska Rządu w
tej sprawie w toku prac parlamentarnych zostali upoważnieni Minister Spraw
Zagranicznych i Minister Finansów.
Z poważaniem
(-) Donald Tusk
Projekt
U S T A W A
z dnia
o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Jersey o wymianie informacji
w sprawach podatkowych, sporządzonej w Londynie dnia 2 grudnia 2011 r.
Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Jersey o wymianie
informacji w sprawach podatkowych, sporządzonej w Londynie dnia 2 grudnia 2011 r.
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
09/03/EP
U Z A S A D N I E N I E
I. Potrzeba i cel zawarcia Umowy
Do końca lat dziewięćdziesiątych międzynarodowa wymiana informacji przebiegała
zasadniczo na podstawie dwustronnych umów o unikaniu podwójnego
opodatkowania. Na podstawie art. 26 Modelowej Konwencji Podatkowej
Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i Organizacji Narodów
Zjednoczonych (ONZ) właściwe organy podatkowe Umawiających się Państw
mogły wymieniać informacje konieczne dla poprawnego stosowania umowy
podatkowej lub ustawodawstwa wewnętrznego Umawiających się Państw. Do 1999 r.
wymiana była ograniczona jedynie do podatków objętych Konwencją. Następnie
ustęp 1 został rozszerzony na podatki „bez względu na ich rodzaj i nazwę
nakładanych przez umawiające się państwa lub ich jednostki terytorialne albo
organy lokalne...”. System ten zawierał jednak pewne ograniczenia; przede
wszystkim obejmuje on wyłącznie państwa związane ze sobą siecią umów
podatkowych i nie dotyczy krajów (głównie rajów podatkowych), które nie zawarły
takich umów.
W 1996 r. OECD podjęła działania na rzecz wypracowania środków
ograniczających zakłócenia wywołane przez szkodliwą konkurencję podatkową
o negatywnych skutkach dla decyzji inwestycyjnych i finansowych,
a w konsekwencji dla krajowych podstaw opodatkowania. Działania te
doprowadziły do opracowania w 1998 r. raportu, w którym wyodrębniono trzy
grupy krajów:
1) państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się do wyeliminowania
istniejących szkodliwych praktyk podatkowych,
2) raje podatkowe wymienione przez OECD, wobec których mogą być podjęte
środki obronne (w definicji „raju podatkowego” wskazano brak podatków albo
jedynie podatki nominalne oraz inne kluczowe czynniki, tj. brak skutecznej
wymiany informacji, brak przejrzystości przepisów, brak faktycznej
działalności),
3) państwa nieczłonkowskie, z którymi będzie podjęty dialog w celu zbliżenia ich
do projektu.
Kolejne działania podjęte przez OECD doprowadziły do powstania listy krajów
uznanych za raje podatkowe. Lista ta została sporządzona po wzajemnej wymianie
opinii i po umożliwieniu danym terytoriom podjęcia zobowiązania wobec OECD
zaniechania praktyk podatkowych określonych jako szkodliwe. Podejmując
zobowiązanie, obszary te musiały zobowiązać się do wprowadzenia przejrzystości
przepisów i skutecznej wymiany informacji. W kwietniu 2002 r., przy pełnej
współpracy terytoriów, które zobowiązały się do współpracy z OECD, został
zredagowany ostateczny tekst modelowej umowy stanowiącej wzorzec OECD dla
skutecznej wymiany informacji, która ma na celu wzmocnienie międzynarodowej
współpracy w celu ograniczenia unikania opodatkowania i tym samym ograniczenia
skali nadużyć podatkowych.
Polska dotychczas nie zawarła z Jersey umowy o wymianie informacji w sprawach
podatkowych. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 16 maja
2005 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję
podatkową dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2005 r.
Nr 94, poz. 791), Jersey znajduje się na liście krajów oraz terytoriów stosujących
szkodliwą konkurencję podatkową.
Przedmiotowa Umowa jest jedną z trzech umów, jakie zostały podpisane z Jersey.
Pozostałymi są:
– Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Jersey w sprawie unikania
podwójnego opodatkowania osób fizycznych;
– Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Jersey w sprawie unikania
podwójnego opodatkowania w odniesieniu do przedsiębiorstw eksploatujących
statki morskie lub statki powietrzne w transporcie międzynarodowym.
Transparentna polityka w zakresie wymiany informacji po wejściu w życie Umowy
spowoduje zmianę statusu Jersey, tj. wykreślenie tego terytorium z listy krajów
stosujących szkodliwe praktyki podatkowe.
Jersey podpisało dotychczas 21 umów o wymianie informacji podatkowych,
z: USA, Holandią, Niemcami, Szwecją, Norwegią, Islandią, Finlandią, Danią,
Grenlandią, Wyspami Owczymi, Wielką Brytanią, Francją, Irlandią, Australią,
Nową Zelandią, Portugalią, Chinami, Kanadą, Indonezją, Meksykiem i Turcją.
2
II. Informacje ogólne
Jersey jest terytorium zależnym Wielkiej Brytanii, ale nie wchodzi w skład
Zjednoczonego Królestwa. Wielka Brytania odpowiada za kwestie obronne
i zagraniczne Wyspy, natomiast Jersey prowadzi we własnym zakresie politykę
wewnętrzną, ma własny organ ustawodawczy, system prawny i podatkowy. Jersey
nie jest również częścią Unii Europejskiej. Na mocy specjalnego zapisu w traktacie
akcesyjnym Wielkiej Brytanii Jersey jest częścią obszaru celnego Unii Europejskiej.
W Jersey obowiązuje swoboda przepływu dóbr i usług, natomiast nie obowiązują
pozostałe spośród tzw. czterech swobód.
W ostatnich latach Jersey rozwija swoją międzynarodową tożsamość i we własnym
zakresie negocjuje z rządami innych państw kwestie pozostające w zakresie swoich
kompetencji.
Umowy o wymianie informacji podatkowych zawierane są przez Jersey na
podstawie upoważnienia udzielonego w tym celu przez Zjednoczone Królestwo
Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Upoważnienie obejmuje przyjęcie
zobowiązań międzynarodowych wyłącznie przez Jersey, co znajduje
odzwierciedlenie w preambułach zawieranych umów, w brzmieniu:
„Umawiające się Strony uzgodniły zawarcie niniejszej umowy, nakładającej
zobowiązania wyłącznie na …………. i Jersey”.
III. System podatkowy Wyspy Jersey
System podatkowy Jersey jest zasadniczo niezależny od systemu podatkowego
Wielkiej Brytanii. Ze względu na niski poziom obciążeń podatkowych oraz
zwolnienia podatkowe Jersey należy do grupy tzw. rajów podatkowych.
Jersey utrzymuje specjalne relacje z Unią Europejską na podstawie Protokołu 3 do
Traktatu Akcesyjnego Zjednoczonego Królestwa. Wprawdzie Jersey nie ma statusu
państwa członkowskiego Unii Europejskiej ani obszaru stowarzyszonego, ale do
wyspy mają zastosowanie uregulowania dotyczące handlu towarami.
Status rezydenta
W Jersey nie ma ustawowej definicji pojęcia rezydencji oraz stałej rezydencji dla
osób fizycznych dla celów podatkowych. W praktyce uznaje się osobę fizyczną za
3
Dokumenty związane z tym projektem:
-
278
› Pobierz plik