Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty
projekt ustawy dotyczy wprowadzenia zmian w systemie kształcenia lekarzy i lekarzy dentystów, rozszerzenia definicji zawodu lekarza, nowych wymagań co do studiów na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym w tym likwidacji stażu podyplomowego i egzaminów państwowych oraz zmian zasad dotyczących lekarzy cudzoziemców i skrócenia procedur administracyjnych
- Kadencja sejmu: 6
- Nr druku: 3487
- Data wpłynięcia: 2010-10-15
- Uchwalenie: Projekt uchwalony
- tytuł: o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty
- data uchwalenia: 2011-04-28
- adres publikacyjny: Dz.U. Nr 113, poz. 658
3487
i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych,
a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju,
w podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne skrócenie okresu
odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich ukończenia do dnia
rozpoczęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie jest dłuższy niż 5 lat.
9. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może wyrazić
zgodę na wystąpienie przez lekarza z wnioskiem, o którym mowa w ust. 8, w terminie
późniejszym.
10. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po uzyskaniu pozytywnej opinii
kierownika specjalizacji, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie do
okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, stażu szkoleniowego, obejmującego
szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur
medycznych, a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych zrealizowanych za
granicą w okresie aktualnie odbywanego szkolenia specjalizacyjnego.
11. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniący służbę lub
zatrudniony w zakładzie opieki zdrowotnej utworzonym przez Ministra Obrony
Narodowej, odbywający specjalizację, po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji oraz
konsultanta w danej dziedzinie medycyny lub dziedzinach medycyny związanych
z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny
i pokoju, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie części okresu
odbywania specjalizacji w zakresie odpowiedniego modułu, w przypadku gdy pełnił
służbę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że charakter tej
służby, w tym uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie zabiegów i procedur
medycznych, odpowiadał właściwemu programowi specjalizacji.
12. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może uznać,
w drodze decyzji, staże i kursy, o których mowa w ust. 8, za równoważne ze
zrealizowaniem części programu specjalizacji i skrócić lekarzowi okres odbywania tego
szkolenia, jednak nie więcej niż o 1/2 okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego lub
modułów, o których mowa w art. 16 ust. 2.
25
13. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może uznać,
w drodze decyzji, staże i kursy, o których mowa w ust. 8 i 10, za równoważne ze
zrealizowaniem części programu specjalizacji.
14. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 12 i 13, wchodzą:
1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny;
2) kierownik specjalizacji;
3) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny medycyny;
4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej
dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.
Art. 16o. 1. Lekarzowi, który posiada tytuł specjalisty uzyskany poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, niepodlegający uznaniu za równoważny na podstawie
przepisów, o których mowa w art. 16a i 16b, minister właściwy do spraw zdrowia
uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:
1) lekarz posiada prawo wykonywania zawodu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;
2) czas trwania szkolenia specjalizacyjnego odbytego za granicą odpowiada czasowi
trwania szkolenia specjalizacyjnego określonemu w programie specjalizacji
w Rzeczypospolitej Polskiej;
3) program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiejętności
praktycznych, sposób potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności odpowiada
w istotnych elementach określonemu programowi specjalizacji w Rzeczypospolitej
Polskiej;
4) sposób i tryb złożenia egzaminu lub innej formy potwierdzenia uzyskanej wiedzy
i umiejętności odpowiada złożeniu przez lekarza PES w Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Lekarz, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem o uznanie tytułu specjalisty
do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem dyrektora CMKP.
3. Do wniosku dołącza się oryginał albo kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem:
1) prawa wykonywania zawodu;
2) dokumentu potwierdzającego uprawnienie do wykonywania zawodu lekarza
w kraju, w którym lekarz uzyskał tytuł specjalisty;
26
3) dokumentu o nadaniu tytułu specjalisty;
4) dokumentu zawierającego informacje o miejscu odbycia szkolenia
specjalizacyjnego, czasie jego trwania i programie specjalizacji;
5) dokumentu zawierającego informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu lub
innej formie potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;
6) dokumentu zawierającego informacje o miejscu, czasie trwania i rodzaju czynności
zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytułu specjalisty.
4. Wniosek podlega ocenie merytorycznej dokonywanej przez zespół ekspertów
powołany przez dyrektora CMKP.
5. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 4, wchodzą lekarze posiadający tytuł
specjalisty w danej dziedzinie medycyny:
1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny lub jego
przedstawiciel;
2) dwaj lekarze posiadający tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora
habilitowanego;
3) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej;
4) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny medycyny.
6. Zespół zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał, chyba że
nie został złożony żaden wniosek.
7. Jeżeli na podstawie przedstawionych przez lekarza dokumentów zespół stwierdzi, że
czas trwania szkolenia lub formy nabywania wiedzy i umiejętności praktycznych nie
odpowiadają w istotnych elementach programowi specjalizacji w danej specjalności
w
Rzeczypospolitej Polskiej, ocena merytoryczna wydawana przez zespół jest
negatywna albo zawiera wskazanie do odbycia stażu uzupełniającego,
z uwzględnieniem czasu trwania i zakresu merytorycznego tego stażu oraz wskazaniem
podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, w którym staż uzupełniający
powinien być odbyty.
8. Na podstawie oceny merytorycznej, o której mowa w ust. 7, dyrektor CMKP
w terminie 30 dni wydaje opinię, która wraz z aktami jest niezwłocznie przekazywana
do ministra właściwego do spraw zdrowia.
27
9. Minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji, uznaje albo odmawia
uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą za równoważny z tytułem specjalisty
w Rzeczypospolitej Polskiej.
10. W przypadku gdy opinia, o której mowa w ust. 8, zawiera wskazanie do odbycia
stażu uzupełniającego, minister właściwy do spraw zdrowia kieruje lekarza do odbycia
tego stażu, z uwzględnieniem czasu trwania i zakresu merytorycznego tego stażu oraz
wskazaniem podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, w którym staż
uzupełniający powinien być odbyty.
11. Staż uzupełniający nie może trwać dłużej niż 3 lata.
12. Lekarz odbywa staż uzupełniający w ramach płatnego urlopu szkoleniowego,
umowy o pracę na czas określony w celu odbycia stażu uzupełniającego albo umowy
cywilnoprawnej o odbycie stażu uzupełniającego, zawartej ze wskazanym podmiotem
prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, na warunkach określonych w umowie.
13. Staż uzupełniający kończy się uzyskaniem opinii zawodowej, wystawionej przez
kierownika właściwej komórki organizacyjnej podmiotu prowadzącego szkolenie
specjalizacyjne.
14. Na podstawie opinii zawodowej minister właściwy do spraw zdrowia wydaje
decyzję, w której uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem specjalisty
w Rzeczypospolitej Polskiej, albo odmawia uznania tego tytułu.
Art. 16p. 1. Lekarz nie może realizować lub kontynuować szkolenia specjalizacyjnego
w przypadku:
1) zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza albo zakazu wykonywania
zawodu lekarza;
2) ograniczenia lekarza w wykonywaniu określonych czynności medycznych, objętych
programem specjalizacji;
3) niepodjęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w okresie 3 miesięcy od dnia
wskazanego jako dzień rozpoczęcia tego szkolenia na skierowaniu wystawionym
przez organ kierujący do odbycia szkolenia, z przyczyn leżących po stronie lekarza;
4) zaprzestania przez lekarza odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
28
5) przerwania lekarzowi szkolenia specjalizacyjnego na wniosek kierownika
specjalizacji po uzyskaniu opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej
dziedzinie medycyny lub konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny lub
dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa związanych
wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju oraz właściwej okręgowej
izby lekarskiej;
6) upływu okresu, w którym był obowiązany ukończyć szkolenie specjalizacyjne.
2. Właściwy podmiot jest obowiązany do powiadomienia odpowiednio wojewody,
Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych
o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 – 5.
3. Lekarz zostaje skreślony z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne,
zwanego dalej „rejestrem”, odpowiednio na wniosek wojewody, Ministra Obrony
Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych w przypadku określonym
w ust. 1 pkt 3 – 6.
4. W sprawach, o których mowa w ust. 3, odpowiednio wojewoda, Minister Obrony
Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzję na
podstawie:
1) powiadomienia przez właściwy podmiot o zaistnieniu okoliczności, o których
mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
2) wniosku kierownika specjalizacji o przerwanie szkolenia specjalizacyjnego po
uzyskaniu opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie
medycyny oraz właściwej okręgowej izby lekarskiej.
Art. 16r. 1. Rejestr prowadzi CMKP na podstawie danych przekazywanych przez
wojewodów, Ministra Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw
wewnętrznych.
2. Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym, według niżej
określonego układu danych:
1) numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków:
a) dwucyfrowego symbolu województwa, będącego pierwszym członem
identyfikatora jednostek podziału terytorialnego określonego w przepisach
29