Senacki projekt ustawy o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
projekt dotyczy przyznania dzieciom matek, pozbawionych wolności na podstawie uznanych za nieważne orzeczeń, urodzonych w więzieniach lub innych miejscach odosobnienia lub których matka w okresie ciąży przebywała w takich miejscach, uprawnień do odszkodowania lub zadośćuczynienia od Skarbu Państwa
- Kadencja sejmu: 7
- Nr druku: 3844
- Data wpłynięcia: 2015-07-28
- Uchwalenie: sprawa niezamknięta
3844
Druk nr 3844
Warszawa, 28 lipca 2015 r.
SEJM
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
VII kadencja
Marszałek Senatu
Pani
Małgorzata Kidawa-Błońska
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowna Pani Marszałek!
Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia
2 kwietnia 1997 r. mam zaszczyt przekazać Pani Marszałek podjętą przez Senat
na 79. posiedzeniu w dniu 24 lipca 2015 r. uchwałę w sprawie wniesienia
do Sejmu projektu ustawy
-
o zmianie ustawy o uznaniu
za nieważne orzeczeń wydanych wobec
osób represjonowanych za działalność
na rzecz niepodległego bytu Państwa
Polskiego.
Jednocześnie pragnę poinformować, że Senat upoważnił senatora Roberta
Mamątowa do reprezentowania Senatu w dalszych pracach nad tym projektem.
Z poważaniem
(-) Bogdan Borusewicz
U C H WA Ł A
S E N A T U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J
z dnia 24 lipca 2015 r.
w sprawie wniesienia do Sejmu projektu ustawy o zmianie ustawy o uznaniu
za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz
niepodległego bytu Państwa Polskiego
Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia
1997 r., Senat wnosi do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy o zmianie ustawy
o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność
na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Jednocześnie upoważnia senatora Roberta Mamątowa do reprezentowania Senatu
w pracach nad projektem.
MARSZAŁEK SENATU
Bogdan BORUSEWICZ
projekt
U S T A W A
z dnia
o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób
represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Art. 1. W ustawie z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych
wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1851) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 8 uchyla się ust. 1b i 1c;
2)
po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu:
„Art. 8a. 1. Dziecku matki pozbawionej wolności, wobec której stwierdzono
nieważność orzeczenia, urodzonemu w więzieniu lub innym miejscu odosobnienia lub
którego matka, w okresie ciąży, przebywała w więzieniu lub innym miejscu
odosobnienia, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę
i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.
2. Przepisy art. 8 ust. 1 zdanie drugie, ust. 2 oraz ust. 2d–5 stosuje się
odpowiednio.
3. Stwierdzenie nieważności orzeczenia, z uwzględnieniem art. 3 ust. 1, może
nastąpić także na wniosek dziecka, o którym mowa w ust. 1, a w razie jego śmierci,
także na wniosek jego małżonka, dzieci i rodziców.”;
3)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Przepisy art. 8, art. 9 i art. 10 mają odpowiednie zastosowanie również
wobec osób, co do których zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności
orzeczenia, jeżeli oskarżonego uniewinniono lub postępowanie umorzono
z powodów, o których mowa w art. 17 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania
karnego, i nie zostało prawomocnie zasądzone odszkodowanie i zadośćuczynienie,
a osoby te były zatrzymane lub tymczasowo aresztowane. Roszczenia
o odszkodowanie i zadośćuczynienie nie przedawniają się.”,
– 2 –
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Przepisy art. 8a mają odpowiednie zastosowanie wobec urodzonych
w więzieniu lub innym miejscu odosobnienia dzieci osób, o których mowa w ust. 1
i 2. Roszczenia o odszkodowanie i zadośćuczynienie nie przedawniają się.”.
Art. 2. W przypadku, gdy nieważność orzeczenia stwierdzono przed dniem wejścia
w życie ustawy, żądanie odszkodowania lub zadośćuczynienia należy zgłosić w terminie
trzech lat od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
U Z A S A D N I E N I E
1. Potrzeba i cel wydania ustawy
Projekt inicjatywy ustawodawczej ma na celu realizację postulatów zawartych
w skierowanej do Marszałka Senatu petycji indywidualnej wniesionej w dniu 7 lipca 2014 r.
Celem projektu ustawy jest przyznanie dzieciom matek, pozbawionych wolności na
podstawie uznanych za nieważne orzeczeń, urodzonych w więzieniach lub innych miejscach
odosobnienia lub których matka w okresie ciąży przebywała w takich miejscach, uprawnień
do odszkodowania lub zadośćuczynienia od Skarbu Państwa. W obecnym stanie prawnym
osoby, które jako małoletnie były więzione wraz z matkami lub których matka przebywała
w okresie ciąży w więzieniach, nie mogą dochodzić odszkodowania i zadośćuczynienia za
okres własnego pobytu w więzieniach i miejscach odosobnienia.
Założenie racjonalnego ustawodawcy, jak również wartości konstytucyjne
demokratycznego państwa prawnego wyrażane w art. 2 Konstytucji w powiązaniu
z gwarancjami nietykalności i wolności osobistej z art. 41 Konstytucji, uzasadniają
umożliwienie przez ustawodawcę, aby dzieci które jako małoletnie były więzione na mocy
uznanych za nieważne orzeczeń sądowych, mogły ubiegać się o odszkodowanie
i zadośćuczynienie, gdyż zarówno one jak i ich rodzice byli bezprawnie pozbawieni wolności.
Projekt ustawy, poprzez znowelizowanie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń
wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa
Polskiego (Dz. U z 2014 r. poz. 1851), rozszerza katalog osób mogących ubiegać się na
drodze sądowej o odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną
krzywdę, wynikłe z wykonania uznanego za nieważne orzeczenia sądowego. Zgodnie
z projektem ustawy będą to osoby urodzone w więzieniach lub innych miejscach
odosobnienia oraz osoby, których matka w okresie ciąży przebywała w wiązaniach lub
innych miejscach odosobnienia. O uznanie orzeczenia wydanego wobec rodzica za nieważne
będzie mogło wystąpić dziecko osoby niesłusznie skazanej (w razie jego śmierci także na
wniosek jego małżonka, dzieci i rodziców), które przebywało z rodzicem w więzieniu lub
miejscu odosobnienia.
Dokumenty związane z tym projektem:
-
3844
› Pobierz plik