Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
projekt dotyczy włączenia do mieszkaniowego zasobu lokali, których stosunek najmu nawiązany został na podstawie decyzji administracyjnych o przydziale lub na podstawie innego tytułu prawnego przed wprowadzeniem w danej miejscowości publicznej gospodarki lokalami albo szczególnego trybu najmu
- Kadencja sejmu: 7
- Nr druku: 3204
- Data wpłynięcia: 2014-05-16
- Uchwalenie: sprawa niezamknięta
3204
Druk nr 3204
Warszawa, 16 maja 2014 r.
SEJM
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
VII kadencja
Pani
Ewa Kopacz
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2
kwietnia 1997 r. i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani
posłowie wnoszą projekt ustawy:
- o zmianie ustawy o ochronie praw
lokatorów, mieszkaniowym zasobie
gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.
Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy
upoważniamy panią poseł Zofię Popiołek.
(-) Maciej Banaszak; (-) Piotr Paweł Bauć; (-) Robert Biedroń; (-) Jerzy
Borkowski;
(-) Jan
Cedzyński;
(-) Artur
Dębski;
(-) Marek
Domaracki;
(-) Wincenty Elsner; (-) Łukasz
Gibała;
(-) Artur
Górczyński; (-) Michał Kabaciński; (-) Witold Klepacz; (-) Krzysztof
Kłosowski; (-) Henryk Kmiecik; (-) Sławomir Kopyciński; (-) Roman
Kotliński; (-) Łukasz Krupa; (-) Jacek Kwiatkowski; (-) Andrzej
Lewandowski;
(-) Tomasz Makowski; (-) Małgorzata
Marcinkiewicz; (-) Maciej Mroczek; (-) Jacek Najder; (-) Michał Tomasz
Pacholski;
(-) Janusz Palikot; (-) Wojciech Penkalski; (-) Zofia
Popiołek; (-) Marek Poznański; (-) Andrzej Rozenek; (-) Adam
Rybakowicz; (-) Armand Kamil Ryfiński; (-) Paweł Sajak; (-) Marek
Stolarski; (-) Maciej Wydrzyński.
projekt
USTAWA
z dnia………………2014 r.
o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
Kodeksu cywilnego
Art. 1. W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym
zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz 150) wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 2 w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie:
„10) mieszkaniowym zasobie gminy – należy przez to rozumieć lokale stanowiące
własność gminy albo gminnych osób prawnych lub spółek handlowych utworzonych
z udziałem gminy, z wyjątkiem towarzystw budownictwa społecznego, lokale
pozostające w posiadaniu samoistnym tych podmiotów, a także lokale, w których
najem nawiązany został na podstawie decyzji administracyjnych o przydziale lub na
podstawie innego tytułu prawnego przed wprowadzeniem w danej miejscowości
publicznej gospodarki lokalami albo szczególnego trybu najmu;”;
2) po art. 3 dodaje się art. 3a i 3b w brzmieniu:
„Art. 3a. 1. Gmina przekazując właścicielowi zarząd lokali należących do
mieszkaniowego zasobu gminy, w których najem nawiązany został na podstawie
decyzji administracyjnych o przydziale lub na podstawie innego tytułu prawnego
przed wprowadzeniem w danej miejscowości publicznej gospodarki lokalami albo
szczególnego trybu najmu, zawiera z nim umowę odnośnie warunków kontynuowania
najmu lub jego wypowiedzenia w wymienionych lokalach.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać wysokość czynszu,
z zastrzeżeniem, iż lokator jest zobowiązany do uiszczania czynszu ustalanego na
zasadach określonych w art. 8, a ewentualną różnicę w jego wysokości wynikającą
z umowy wyrównuje właścicielowi gmina.
3. Umowa, o której mowa w ust. 1, może między innymi określać okres
zamieszkiwania lokatora, a w przypadku jego upływu gmina zobowiązana jest
zapewnić lokatorowi lokal zamienny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6.
1
Art. 3b. 1. W przypadku, gdy zarząd lokali, o których mowa w art. 3a ust. 1, został
przekazany właścicielowi przed wejściem w życie niniejszej ustawy, gmina zwraca
lokatorowi kwotę wynikającą z różnicy między kwotą czynszu określonego w umowie
najmu lokalu a kwotą czynszu ustalonego na zasadach określonych w art. 8 lub
zapewnia lokatorowi lokal zamienny.”;
3) w art. 11 uchyla się ust. 5 – 7.
Art. 2. Lokatorowi, któremu właściciel wypowiedział stosunek najmu lokalu w trybie
art. 11 ust. 5, gmina zapewnia lokal zamienny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6.
Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
2
UZASADNIENIE
1. Wyjaśnienie celu ustawy
Przedmiotem projektu jest nowelizacja ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie
praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
(Dz. U. z 2014 r. poz. 150), która ma na celu zrównanie uprawnień dwóch kategorii
lokatorów, tj. lokatorów lokali należących do gminy oraz lokatorów lokali należących do
podmiotów prywatnych, których stosunek najmu nawiązany został na podstawie decyzji
administracyjnych o przydziale lub na podstawie innego tytułu prawnego przed
wprowadzeniem w danej miejscowości publicznej gospodarki lokalami albo szczególnego
trybu najmu.
Zatem projektowana regulacja realizuje konstytucyjną zasadę demokratycznego
państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej zawartą w art. 2 Konstytucji RP oraz zasadę
równości obywateli wobec prawa i równości w prawie wynikającą z art. 32 Konstytucji RP.
Ponadto projekt ustawy włączając do mieszkaniowego zasobu gminy lokale, których
najem nawiązany został na podstawie decyzji administracyjnych o przydziale lub na postawie
innego tytułu prawnego przed wprowadzeniem w danej miejscowości publicznej gospodarki
lokalami albo szczególnego trybu najmu, a które nadal są w obrocie prawnym, pozwala
gminie racjonalnie wypełniać zobowiązania w stosunku do tej grupy lokatorów.
2. Rzeczywisty stan w dziedzinie, która ma być unormowana
Konieczność opracowania przedmiotowej nowelizacji podyktowana jest
w szczególności tym, iż obowiązująca ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym
zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego nie rozwiązuje trudnych problemów, z jakimi
borykać muszą się wymienieni na wstępie lokatorzy lokali należących do właścicieli
prywatnych. Ustawa ta nie uwzględnia okoliczności, iż w lokalach prywatnych mieszkają
dwie grupy lokatorów: pierwsza to ta, która zamieszkała tam na podstawie umów
cywilnoprawnych zawartych pomiędzy wynajmującymi i najemcami, zaś druga grupa to
lokatorzy, którzy zostali skierowani do tych lokali przez organy państwa. Przy czym
lokatorzy ci, to niejednokrotnie najstarsi mieszkańcy miast, którzy utracili dotychczasowe
mieszkania m.in. wskutek wojny. Zważyć należy, iż wprowadzenie takiego trybu najmu
z punktu ówczesnych realiów było konieczne, z uwagi na brak innych zasobów
mieszkaniowych. Na podstawie tych decyzji wymienieni lokatorzy nabyli określone prawa
3
i nikt ich tych praw nie pozbawił (np. w drodze wygaśnięcia decyzji). Gdyby ustawodawca
miał zamiar odnieść się do bytu decyzji przydziałowych i zamierzał dokonać ich wygaszenia
z mocy samego prawa to odpowiednia regulacja zostałaby zawarta w przepisie art. 56 ustawy.
Jak wyżej wskazano spora część lokatorów znalazła się w prywatnych lokalach nie z własnej
woli.
Z kolei najemcy skierowani do lokali, których właścicielem stała się gmina, znaleźli
się w sytuacji uprzywilejowanej, gdyż po spełnieniu określonych warunków mogli np. na
preferencyjnych warunkach kupić od gminy zasiedlone lokale mieszkalne, które tworzą
dzisiaj wspólnoty mieszkaniowe. Takich możliwości nie mieli i nie mają lokatorzy lokali
w budynkach prywatnych, chociaż na analogicznych zasadach nawiązali umowy najmu
lokali.
Kolejnym paradoksem jest to, że właściciele lokali prywatnych uzasadniają podwyżkę
czynszu koniecznością remontu z uwagi na zły stan techniczny budynku, który bardzo często
wynika z powodu wieloletnich zaniedbań i ich wieku. Wysokość czynszu powinna
uwzględniać stan techniczny lokalu i może być wyższa w lokalach o wyższym standardzie.
Za niezgodne z zasadami sprawiedliwości społecznej należy uznać to, że wymienieni wyżej
lokatorzy zmuszeni są ponosić koszty remontów zdewastowanych budynków o niskim
standardzie nie uzyskując w zamian żadnych korzyści a przecież ewentualna partycypacja
w remoncie powinna zostać zrekompensowana np. zwolnieniem od zapłaty czynszu na
uzgodniony okres. Zatem za paradoks należy uznać sytuację, w której za lokale w bardzo
złym stanie technicznym lokatorzy płacą więcej, gdyż tego typu lokale wymagają większych
nakładów na remont. Sytuację taką należy uznać za rażąco krzywdzącą.
3. Różnice między dotychczasowym a przewidywanym stanem prawnym
W projekcie zaproponowano rozwiązanie polegające na włączeniu do
mieszkaniowego zasobu gminy lokali, których stosunek najmu nawiązany został w na
podstawie decyzji administracyjnych o przydziale lub na podstawie innego tytułu prawnego
przed wprowadzeniem w danej miejscowości publicznej gospodarki lokalami albo
szczególnego trybu najmu.
Obecnie, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie praw lokatorów,
mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, do mieszkaniowego zasobu
gminy należą lokale stanowiące własność gminy albo gminnych osób prawnych lub spółek
handlowych utworzonych z udziałem gminy, z wyjątkiem towarzystw budownictwa
społecznego, a także lokale pozostające w posiadaniu samoistnym tych podmiotów.
4
Dokumenty związane z tym projektem:
-
3204
› Pobierz plik